It's a Hardcore Life
Καλησπέρα. Εκτός απο το προφανές πως είσαι απλώς πανέμορφη, σχεδόν αμέσως- αρκεί ένα σύντομο διάβασμα εδώ μέσα- ανακαλύπτω και και πόσο ενδιαφέρουσα ,εντυπωσιακή μέχρι και συναρπαστική, είσαι θα τολμήσω να πω. Όσον αφορά εμένα ,πρός το παρόν θα παραμείνω ανώνυμος. Μπορώ μόνο να σου πω οτι δεν έχω καμία σχέση με τους προηγούμενους ,(νέα είσοδος) και πως ΣΙΓΟΥΡΑ δεν είμαι μετεμψύχωση. Θα με βλέπεις συχνά εδώ. For now...
Anonymous

Για να σου απαντάω όμως πρέπει να σε ποστάρω. Βέβαια τι σε πειράζει, ανώνυμος είσαι. Πάντως να’σαι καλά. Το είπα και χθες αυτό σε κάποιον σαν ευχή και το θεώρησε πολύ κλισέ. Αλλά πόσο πρωτότυπη μπορώ να γίνω με κάποιον που δεν μ’αφήνει να δω το πρόσωπο του και επομένως την μοναδικότητα της ύπαρξης του(η αμπελοφιλόσοφος εγώ, χάρηκα). Επομένως πάμε αλλη μία “να’σαι καλά”.

Υ.Γ.: Το ότι δεν έχεις σχέση με τους προηγούμενους δεν είναι απαραίτητα καλό. Αλλα το εννοείς αλλιώς και τώρα ξέρω ότι διάβασες προσεχτικά κάποια ποστ. Το εκτιμώ.

Masochists falling in love. THEY’RE EVERYWHERE. But sure, why not.

Αργά

Αργά

Το ένα βήμα που οδηγεί σε σένα

Και το δικό σου που έλκει εμένα

Και όταν επιτέλους απέναντι βρεθούμε

Θα γίνει ένας σεισμός

Συναισθηματικός

Αυτός ο οργασμός ο

Υπαρξιακός

Της τάξης του

Δεν το πιστεύω ότι υπάρχεις τώρα για εμένα

Και θα είναι λάθος η στιγμή και πάλι.

tgravanis:

dolls

Moi dans les ombres

η χαρά του αλλεργικού. Αυτό έχω να πω.

Πες μου πως ροχαλίζεις να σου πω πώς θα πεθάνεις.

Όταν γνωρίζω άντρες γενικά κοιτάω ελαφρώς τη μύτη. Και από προσωπική εμπειρία έχω παρατηρήσει πως όσοι έχουν μικρή μύτη δεν ροχαλίζουν πολύ ή και καθόλου. Παρ’όλο που θεωρώ τις μεγάλες μύτες πολύ γοητευτικές, όταν πια τις βλέπω μου βγαίνει αυθόρμητα το σκάνερ και εξετάζω όλα τα σπήλαια της ρινικής κοιλότητας, το βάθος και το πλάτος του ρουθουνιού και κατ’επέκταση τη πιθανότητα δημιουργίας ηχού στο παραμικρού χρου που μπορεί να δημιουργηθεί εκεί μέσα για τον οποιοδήποτε λόγο. Στους λόγους εμπεριέχονται οι δικαιολογίες  

  • “Είμαι κουρασμένος”
  • “Είμαι άρρωστος”
  • “Το δωμάτιο έχει πολύ αέρα που προσπαθεί να σφηνωθεί στο στόμα μου”.

Δεν είναι ότι σε περίπτωση σχέσης θα προτιμήσω τον κοντομύτη για να μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ, αλλά η αλήθεια είναι πως, ναι ίσως να τον προτιμήσω. Είναι πιο χαριτωμένος. Α, και δεν ροχαλίζει. Το’παμε.

Για να μην τους πάρουμε όλους απ’τη μούρη, να πω ότι υπάρχουν ροχαλητά και ροχαλητά. Στη τελική βέβαια και απ’τη μούρη θα τους πάρουμε και θα τους κλείσουμε και τη μύτη με τα δάχτυλά μας όπως έκανε η Kathleen Turner στον Michael Douglas στον Πόλεμο των Ρόουζ.

ΤΑ ΕΙΔΗ ΡΟΧΑΛΗΤΩΝ και ο επικείμενος θάνατος.

  1. Πρώτον, υπάρχει το ελαφρύ ροχαλητό ονόματι “χάλασε η μπαταρία στο αρκουδάκι μου”. Αυτό το ροχαλητό είναι τόσο διακριτικό και γλυκούλι που μόνο θετικά συναισθήματα μπορεί να σου προκαλέσει. Πχ. Ανοίγεις μάτι, συνειδητοποιείς ότι κάτι ακούς, γυρνάς τη πλάτη ώστε να δεις τον συντροφό σου και σε πιάνει αυτό το πιάνω τα χέρια μπροστά από το στήθος και πετάω αγκώνες προς τα έξω. Αυτή η κίνηση λέγεται αλλιώς ο Σύνδρομος της Disney. H Disney πριγκήπισσα βρήκε τον Disney πρίγκηπα. Ο τελευταίος ξέρει ότι έχει κρεατάκια, αλλά είναι πολύ τζεντλεμαν βιολογικά καθώς και στο υποσυνείδητό του, και εκφράζει τον προβληματισμό της μύτης του με διακριτικότητα και τακτ. Είναι σαν ένα αρκουδάκι που χουρχουρίζει. Η Disney πριγκήπισσα, ή στη περίπτωση ομοφυλοφιλικής σχέσης ο Disney πρίγκηπας που δεν ροχαλίζει ΓΙΑΤΙ ΜΑΛΛΟΝ ΕΧΕΙ ΜΙΚΡΗ ΜΥΤΗ, παραμένει πολύ ερωτευμένος με τον άνθρωπό του και ζουν και οι 2 καλά μέχρι τα βαθιά γεράματα.
  2. Το επόμενο στάδιο είναι το κανονικό ροχαλητό, το all time classic, που εκφράζεται με περισσότερο γρου παρά χρου, γιατί κολλάει το γάμα κάπου πίσω από τη μύτη και μετατρέπεται σε κάπα με ελαφρύ κραδασμό της πίσω γλώττας για την πιο ρυθμική διαιώνιση του ενστίκτου της δολοφονίας -που αυτό προκαλεί-. Για αυτές τις περιπτώσεις που είναι και πολλές και καλό είναι να μην μαζεύονται όλες μαζί στο ίδιο σπίτι, πρέπει να υπάρχουν ειδικά κρεβάτια που να μην επιτρέπουν την ανάσκελη στάση στο στρώμα. Είναι πολύ απλό, θα υπάρχει ένα στρώμα τόσο στενό και περιτρυγιρισμένο με κάγκελα που θα επιτρέπει στον ροχαλίζοντα να ξαπλώνει στο πλάι. Μάλλον θα επιβάλλει, δεν θα επιτρέπει. Αν θέλει ο ροχαλίζοντας να κοιμηθεί μαζί σας μπορείτε να προσθέσετε εσείς τα κάγκελα στη μέση του κρεβατιού και να τον σπρώξετε προς τον τοίχο. Προσεχτικά όμως. Θεεέλουμε να αναπνέει, απλά να μη ροχαλίζει. Αν δεν πιάσει, δεν ισχύει το τελευταίο.  -Στο ίδιο στάδιο, έχουμε μια μικρή περίπτωση αυτοτιμωρίας. Συμβαίνει σε αυτούς που δίνουν τέτοιο ρεσιτάλ που ξυπνάνε οι ίδιοι τρομοκρατημένοι πάνω στη κορύφωση του ροχαλητού τους. Φυσικά αυτό το φαινόμενο (αυτο)τρομοκρατίας το παρατηρούμε οι υπόλοιποι που δεν έχουμε καταφέρει να κλείσουμε μάτι ούτε για δευτερόλεπτο. Τι κάνουμε; Καθόμαστε στο σκοτάδι και οραματιζόμαστε τον θάνατό τους που μπορεί να είναι και έμφραγμα -για την αποφυγή τύψεων-. Μπορείτε βέβαια να το επισπέυσετε κάνοντας ένα δυνατό Μπαμ τη στιγμή που βλέπετε τη κορύφωση να έρχεται.
  3. Τέλος, έχουμε ένα πολύ ιδιαίτερο ροχαλητό-ομιλία. Επεκτείνει το έπος του σε σύμφωνα όπως πι, ρο, φι, χι και συγκεκριμένα κάνει συνδυασμούς όπως “χαφλαπαφ”.  Μπορεί το τελευταίο να είναι κοιτώνας του Χόγκουαρτς αλλά τα πνευματικά δικαιώματα δεν φαίνεται να εμποδίζουν τον ροχαλίζοντα να το αναφωνεί. Συνοδεύεται από ντελίριο κινήσεων χειλιών και δημιουργία άλλων παρομοιων λέξεων. Όπως πολλοί στον ύπνο τους λένε αυτά που λένε και στο όνειρό τους ή βγάζουν ήχους ανάλογα με τα όνειρά τους, κανείς μπορεί να υποθέσει ότι αυτός ο ροχαλίζοντας βλέπει “παφλασμό” κυμάτων και πιθανότατα -αν κρίνουμε από τον ίδιο- ότι πνίγεται σε μια θάλασσα από κρεατάκια. Ο ροχαλίζοντας πολύ πιθανό να πεθάνει με τον ίδιο τρόπο, ειδικά αν κοιμάται σε κρουαζερόπλοιο ή σε κότερο και αν έχει για γυναίκα του την Kathleen Turner. Αν το κότερο είναι δικό του τότε οι πιθανότητες να έχει για γυναίκα του την Kathleen Turner αυξάνονται.

Δεν είμαι δα τόσο κακιά, ούτε με αίμα θα βάψω τα χέρια μου. Το πολύ πολύ να τραβήξω μια κόκκινη γραμμή, να σβήσω μια αγάπη με τη λάθος αφορμή. Πωπω, απαράδεκτη είμαι. Κάντε εγχειρήσεις, βάλτε στικς, δεν ξέρω τι, ή καντε μας να σας ερωτευτούμε τόσο πολύ που να τα βλέπουμε όλα σαν αρκουδάκια.

Το παιδί εξαίρεση.

Πάντα υπάρχει ένας τέτοιος να χαλάει τη πιάτσα.

Εσύ μου έφτιαξες το βράδυ.

Το βλέπεις γιατί στο είπα.

Θα με αφηνες να σε βάλω να το ακούσεις;

Όχι απόψε - αλλά σύντομα που θα σκάσεις σα βόμβα.

Όχι να χαλάσεις όμως.

Ε και αν χαλάσεις θα είναι τα σύγχρονα τα πάνω,

θα βγουν από τα υπόγεια, τα ωραία τα παλιά.

Μία Βέμπο και μία Δανάη να μου τραγουδήσουν.

Ε όχι.

Μην το πάω ως εκεί.

Αυτή η μουσική θυμίζει ραντεβού.

                                                                             και έρωτα μεγάλο.

[Flash 9 is required to listen to audio.]
608 plays

my new song. Ό,τι έχω να πω το λέω εκεί.

Ζηλεύεις μαλάκα.

Δεν έχεις λόγο,

αλλά καλά κάνεις.

Κορίτσια ιππότες

Αγόρια μαύρες κότες.

Καμιά φορά χαλιόμαστε και κάνουμε ότι δεν ξέρουμε και γιατί.

Καμιά φορά χαλιόμαστε και κάνουμε ότι δεν ξέρουμε και γιατί.

Είμαι στη θάλασσα. Καλοκαίρι. Βράδυ. Φοράω γυαλιά θαλάσσης. Βλέπω τα αστέρια μέσα από το νερό για όσο λίγο κρατιέμαι ανάσκελα μέσα στό νερό. Και μετά έρχεσαι εσύ μεθυσμένος και είσαι ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο.

You don’t have to fall in love with me

You can be true just by doing anything

And that is because you can’t take back one thing

And that is chemistry.